De vijfde tropische storm van het seizoen 2011 was Emily. Tot nu is zij de storm geweest met de langste houdbaarheid. De kerncijfers zijn echter niet indrukwekkend: maximale windsnelheid van 85 km/uur en een kerndruk van 1003 hPa. Toch vielen er door de storm vier doden te betreuren.
Emily volgde een klassieke koers. De tropische verstoring ontstond ver ten noorden van Brazilië op de Atlantische Oceaan. Vervolgens trok het systeem in vrij ongeorganiseerde vorm naar de kleine Antillen. Hier werd de organisatie van het systeem beter. Op 1 augustus, nadat het lagedrukgebied de kleine eilanden gepasseerd had, bereikte de tropische verstoring de limieten voor een Tropische Storm en kreeg ze de naam Emily. Op 2 augustus nam het systeem nog wat in kracht toe, om een 2 dagen later af te zwakken tot een normaal lagedrukgebied.
Het was hiermee echter niet gedaan. Na 4 augustus trok Emily over de Bahamas richting de zuidoostkust van Florida. Daarbij nam het systeem weer langzaam in kracht toe. Op haar reis naar het noorden werden vooral de Dominicaanse Republiek en Haïti getroffen door de restanten van Emily. In Haïti zochten duizenden mensen een veilig heenkomen, vanwege het door overvloedige regen stijgende water. Ondanks dat er in beidde landen gewaarschuwd werd zijn er toch minstens 4 mensen meegesleurd door overstromingen, als gevolg van rivieren die buiten hun oever traden.
Ter hoogte van de Bahamas bereikte het systeem weer de krachtlimieten van een tropische storm. Vervolgens zwakte het systeem op 7 augustus zo sterk af dat het systeem verdween. De restanten trokken richting Bermuda. Vervolgens trokken de restanten verder de Atlantische Oceaan op om zich weer te ontwikkelen tot een depressie. Tot de status van een extra/buiten-tropisch storm kwam het niet meer. Op 11 augustus werden de restanten opgenomen in een lagedrukgebied op de Atlantische Oceaan.
Auteur: Jaco van Wezel
Bron: Wikipedia/Nu.nl